Sparingowy weteran

Spodziewałem się czegoś podobnego, masz pieniądze na uratowanie dobrego biznesu, to nie możesz mieć tylko pieniędzy na ten ratunek, ale i na to, by go podnieść poziomem. Powiedzmy kupujesz jakiś podupadły lokal na licytacji komorniczej, krzesła się chyboczą, obskurne ściany, stół połamany, a barman wiecznie pijany. Tak w skrócie. Ale jednocześnie ten lokal jest wiecznie oblegany przez klientów, a właściciel zbankrutował, bo wdał się w jakieś układy i wykończyły go haracze, smutni panowie przychodzący miesiąc w miesiąc po swoje. I wiesz, że to jest perła wojewódzkiej gastronomii. No i co robisz? Wykupujesz u komornika i wymieniasz te te krzesła, stoliki, a nie łamiesz kolejne, wyrzucasz pijanego barmana, a w jego miejsce zatrudniasz powiedzmy narkomana. No to co to za biznesmen? To golas, którego przerasta prowadzenie budy z żarciem. Ojej.

Ale tu jeden szczegół. Alex w zeszłym roku zrobił głośne transfery, jak się wydawało, Greenwood to powiedzmy jego popisowy, już nie szydźmy, chciał dobrze, nie wyszło. Nieśmiertelność, alleluja i do przodu, trzecie miejsce będzie porażką, on coś takiego gadał. Szalony, kłamca, czy naprawdę wierzył? Moim zdaniem wierzył, ale się przewiózł na człowieku, który odpowiadał za zaopatrzenie knajpy. On powyrzucał stare, chwiejące się krzesła i wstawił połamane za cenę nowych, niezłej klasy. 

Ale klienci dalej mu chodzą, już nie siedzą na tych połamanych krzesłach, ale na podłodze, ale przychodzą. I on władował trochę siana w remont, patrzą, że dalej przyłażą, siedzą na podłodze, nawet nie do końca umytej, to po co mam inwestować w krzesła? O co chodzi z tą knajpą? Jacyś alkoholicy, nie mogący bez niej żyć, a jak to alkoholicy, dasz mu jabola, czy jakiegoś VIP-a i będzie szczęśliwy, jeszcze Pana Kierowniczka po rękach wycałuje. No i tak to mniej więcej wygląda u nas. O rany. I jak tu ma być dobrze, z tymi granatowo-bordowymi alkoholikami? Po co im Don Perignon, skoro oni nie odróżniają go od Mamrota z Wilkowyj?